Убаво наша Татковино

Земјо на дедовци  славни,
Прелестна си со планини комитски,
Со реки и долишта  брзотечни,
Со езера како солза бистри
Те сакаме ние Мајко
И привет ти пракаме
Од туѓините далечни,

Она што ни го   отнале  со  сила
Туѓинците, проклети да бидат.
Нашата земја, нашиот  роден кат
Пак кестане наше Мајко мила.
Вардар., Егеј  и Пирин
Обединети брат до брат
Во нов Илинден, со нови сили
Ке ги скршат ропските окови.

И тагаш ти земјо в крвје натопено
И со порои солзи облеана,
Во пустошни пожари горена,
Низ маките вечни и крвавите  бури
Ке бликнеш Мајко  преродена
Држава на Самоил, на Гоце и на Ченто.

Па тогаш песната за „убавата Татковина“
Ке  се пее  со нова мелодија,
Радост и гордост од неа ке  ечи
И твоите стари рани ке  ги лечи,
Стаподдрен