Ташко Георгиевски (15. Ⅲ 1935 – 13. IV 2012) е македонски писател, романсиер, новинар, хроничар на страдањата на егејските Македонци. Работел во редакцијата на весникот „Млад борец” и во списанието „Современост”.

Александар Урдаревски (1920 – 1. II 1943) е македонски партизан, учесник во Народноослободителната борба.

Депа Каваева (XIX век) е собирачка и пејачка на народни песни, од градот на Миладиновци, Струга. Соработувала во подготовките на Зборникот на Браќата Миладиновци.

Христијан Тодоровски – Карпош е едно од најсветлите имиња во македонската револуционерна и антифашистичка историја.

Василие Поповиќ (12. II 1914 – 10. XII 1962) е македонски сликар, сценограф и карикатурист, еден од основоположниците на карикатурата и на сценографијата во РМ. Автор е на корицата на првиот буквар на македонски јазик, првиот грб на град Скопје и НР Македонија.

Павел Димитров Делирадев (15.II 1879 – 9. II 1957) е бугарски општественик. научник, јавна личност и публицист, еден од основачите на Народната федеративна партија и деец на ВМРО (обединета).

Марија Камишова - Нонча (20. I 1924 – 6. I 1943) е македонски првоборец, борец на Велешкиот НОПО „Димитар Влахов“ од 1942 година. Била член на СКОЈ од 1939 година и на МК на КП за Велес од 1942 година. Позната како Нонча, заедно со група партизани била откриена и ликвидирана во една колиба во близината на Велес.

Борис Чушкаров (28. I 1916 - 19. IX 1982) е македонски првоборец, комунистички деец, политички раководител во НОАВМ и полициски генерал-мајор. Познат како Боро Чушкар, по ослободувањето на Скопје на 13 ноември 1944 година, ја спречил бугарската војска потоа да парадира низ градот, преставувајќи се како ослободители.

Васил Хаџиманов (14. I 1906 - 16. XII 1969) е етномузиколог, собирач на македонско народно творештво, композитор, мелограф и педагог. Собрал над 8.000 македонски народни песни. Своите сознанија и заклучоци по научната обработка на дел од нив, им ги претставил на македонската и на меѓународната јавност на поголем број научни симпозиуми.

Александар Малинков (19. I 1871 – 6. I 1904), познат како Сандо Штипјанчето, бил македонски револуционер и деец на Македонската револуционерна организација. Се прочул со својата храброст. Во последната битка, пред да почини убил 16 турски војници и двајца офицери