|
||||
| Почитувана Ingrid Stitt MP |
|
Писмо до Оваа е-пошта е заштитена од spambots, треба да вклучите JavaScript за да ја видите Ингрид Штит е министерка за ментално здравје, министерка за стареење, министерка за мултикултурни прашања, министерка за спречување на семејно насилство и членка на Парламентот за Западниот метрополитенски регион. Почитувана Ingrid Stitt MP, Ви пишувам како советник на локалната власт и горд македонски Австралиец. Пораснав во Викторија, горд на својот идентитет и културно наследство. Сепак, честопати сум се соочувал со доведување во прашање на мојот културен идентитет. Последните настани поврзани со дел од грчките заедници во Мелбурн повторно отворија прашања кои продолжуваат да ја маргинализираат и бришат македонската култура. Тоа особено се гледа во неодамнешните дебати и ограничувања поврзани со македонските знамиња и симболи на јавни настани. Викторија се гордее со тоа што е мултикултурна држава, во која заедниците се охрабруваат слободно да го слават своето наследство. Владата долго време поддржува фестивали и програми што им овозможуваат на луѓето да го споделат својот идентитет со пошироката јавност. Токму затоа е разумно да се постави прашањето: зошто во 2026 година македонското знаме сè уште се издвојува за ограничување или политичка дебата во Австралија? Мултикултурализмот мора да важи подеднакво за сите заедници. Тој не може да значи дека некои култури можат слободно да го изразуваат своето наследство, додека други се очекува да го минимизираат или да го бранат својот идентитет поради политички или меѓуетнички тензии. Многу македонски Австралијци чувствуваат дека постојаното преиспитување на нивните културни симболи претставува форма на културно профилирање и бришење на идентитетот. Мултикултурните прослави треба да бидат простори на инклузија, а не места каде идентитетот на една заедница се третира поинаку. Затоа би сакал да поставам неколку прашања:
За мултикултурализмот да остане веродостоен, секоја заедница мора да се чувствува подеднакво почитувана – не само оние со поголемо политичко влијание, туку сите. Многумина можеби не разбираат зошто оваа дебата е толку болна за Македонците. Организации кои себеси се нарекуваат „панмакедонски“ често водат меѓународни кампањи со кои се тврди дека македонскиот идентитет, јазик и култура не постојат како посебни. За Македонците ова не е само политичко несогласување – тоа е директно негирање на тоа кои сме ние. Кога ваквите наративи влијаат врз одлуките за културното изразување на заедничките настани во Мелбурн, вклучително и дебатите околу македонските симболи и знамиња на фестивали како Moomba Festival, тоа ја засилува долгата историја на оспорување на македонскиот идентитет. Мултикултурализмот треба да значи дека секоја заедница има право слободно да го слави своето наследство без да биде доведена во прашање или принудена да го минимизира својот идентитет. Со нетрпение го очекувам вашиот одговор и појаснување како Владата на Викторија ќе се погрижи македонските Австралијци да не бидат предмет на постојано преиспитување или маргинализација. Со почит, Ова писмо го испраќа пратеничката Connie Boglis
Ethnic Communities' Council of Victoria |
