Во држава во која правдата треба да биде темел, денес сè почесто се слуша сомнеж наместо сигурност, разочарување наместо доверба. Зборовите на Христијан Мицкоски не се само политичка порака – тие се ехо на едно подлабоко прашање што одамна ја мачи Македонија: дали правдата важи за сите, или само за некои?

Делегација на Државната дума на Русија денес пристигна во Вашингтон, каде што ќе оствари средби со членови на Конгресот на САД, потег што веќе се оценува како значаен дипломатски сигнал во насока на можно обновување на дијалогот меѓу двете највлијателни геополитички сили.

Политиката, во својата суштина, треба да биде натпревар на идеи, визии и вредности. Но кога таа ќе се сведе на борба за фотелја, тогаш партиите престануваат да бидат двигатели на општеството и стануваат алатки – понекогаш дури и туѓи.

Ова не е нов феномен. Но денес, повеќе од кога било, станува болно јасен. Не како случаен испад, не како момент на слабост, туку како образец. Како навика што се повторува и како стратегија што се храни од туѓи аплаузи и домашна тишина.

Кога Венко Филипче од собраниската говорница порача „вака не се води политика“, потсмевот што одекна во салата не беше ни случаен, ни спонтан, тоа беше реакција што произлегува од години наталожено незадоволство, од политики што оставија длабоки последици и врз државата и врз секојдневниот живот на граѓаните.

Светиот архијерејски синод на Македонската православна црква-Охридска архиепископија, на седницата одржана на 19 март 2026 година го разреши досегашниот администратор на Австралиско-новозеландската епархија г. Петар и за нов епархиски архијереј го избра епископот велички г. Никола (Трајковски), со титула митрополит австралиско-новозеландски и неговото назначување се смета од денот на изборот 

Македонија ги врати своите граѓани: 605 македонски државјани безбедно дома

НЕ Е „ДЕПОРТАЦИЈА“, ТУКУ ПРЕСУДА НА СМРТ

Политичките партии најлесно ги поднесуваат нападите од опозицијата. Тоа е природен дел од политичката борба. Но кога критиката доаѓа од сопствените редови – од луѓе кои со години биле дел од врвот на партијата – тогаш тоа е знак дека кризата е многу подлабока од обична политичка полемика.

Оваа реченица на македонскиот револуционер Гоце Делчев не е само историска мисла. Таа е предупредување. Предупредување што Македонија го слушала многупати низ историјата и што, за жал, денес повторно станува болно актуелно.