Еден европски очевидец ја информирал комисијата дека откако грчката армија влегла во Гевгелија, таа егзекутирала двесте цивили.

Во текот Втората светска војна воените и политичките успеси на ослободителното движење во Македонија го забрзаа развитокот на органите на народната власт. Во 1943 година целата територија на Македонија беше опфатена со народноослободителни одбори, а на слободните територии започна формирањето и на повисоки органи на народната власт (околиски и обласни НО одбори).

Дури и пред Грција да нападне, окупира и анектира 51% од македонските територии, таа го започна својот процес на денационализација

Отоманската држава ги класифицираше своите граѓани според религијата, муслимани и „други“. „Другите“ припаѓаа на претежно христијанската и еврејската вероисповед.

Античките домородни луѓе што живееле во долниот дел на Балканот биле Пајонците, Линкестите, Пелазгите, Фригијците, Илирите, Тракијците, Дорците, Еолците и други. Од овие племиња, со текот на времето и преку надворешно културно влијание и преку меѓусебен контакт, се појавиле две различни независни и моќни групи какви што ги знаеме денес; Македонците и таканаречените грчки градови-држави.

Географската Македонија, каква што ја знаеме денес, била центарот или средиштето, каде што се собирале големите племиња.

Грчкиот свет и Македонија во антика

Александар Македонски – визионер во свет на компромиси!

Се` уште незајакната со своја црква во Турција, каква што имале Бугарија и Грција, српската пропаганда, за да се инфилтрира полесно во Македонија, во осумдесеттите години на XIX век ја побарала соработката на оние македонски кругови кои биле еднакво незадоволни и од Патријаршијата и од Егзархијата, а кои се бореле за своја македонска политичка, просветна и црковна самостојност, нудејќи им ја својата поддршка.

Мора да било несекојдневен настан штом „челичните коњи“ почнале да се тркалаат по кичевската калдрма. Тоа дотогаш не било видено. Некои слушале за тоа, некои не ни слушнале. Првите автомобили во Кичево, овековечени на фотографии. За жал, засега немаме податоци кога точно стигнале и до Кичево, нити кој и како ја донел до градот со оглед на лошите патишта кои постоеле во првата половина на XX век од кога и датираат фотографиите.